Die man daar is mijn opa niet

Er stond vanmiddag een vreemde man achter het raam van mijn opa. Die is al meer dan acht jaar dood, en mijn oma woont al jaren niet meer in hun huis. Toch is het zijn raam, zijn studeerkamer, zijn uitzicht op de 'rijken' aan de overkant, aan de Mozartkade. Misschien went het. Maar ik denk het niet. Die man, die hoort daar niet. Daar hoort mijn opa. Misschien ben ik de enige die dit vindt, en redelijk is het niet. Maar de berk aan de waterkant staat aan mijn kant. Hij heeft zich in het Noorder-Amstelkanaal gestort, liever dan het uitzicht te zijn van iemand anders. Nu de 'rijken' van de overkant nog.